Wedstrijdschema MU18

[madtice]

Wedstrijdschema van de MU18:

6 september (zondag): Openingstoernooi in Amersfoort
Van: 13.00 tot en met 18.30
Poule:
Crackerjacks
Cady ’73
Westland Stars
BV Hoofddorp
EBBC Den Bosch

Competitie:
00-00-0000 00:00 Westland Stars - Jump
00-00-0000 00:00 Westland Stars - MSV basketbal
26-09-2009 18:15 Westland Stars - Forwodians 2
03-10-2009 17:45 MSV basketbal - Westland Stars Northgohal
10-10-2009 16:15 Westland Stars - BS Leiden
14-11-2009 14:30 Forwodians 2 - Westland Stars De Schans
28-11-2009 13:30 BS Leiden - Westland Stars British School
12-12-2009 14:00 Jump - Westland Stars De Schelft

[madtice]

Deze twee wedstrijden zijn nu ook ingedeeld:

19-09-2009 14:15 Westland Stars Meisjes U18 1 Jump Meisjes U18 1
19-12-2009 14:15 Westland Stars Meisjes U18 1 MSV basketbal Meisjes U18 1

[madtice]

Agenda voor augustus tot en met september:

Ma. 17-8 19.30-20.30 training Eikenplein
Wo. 19-8 19.30-20.30 training Eikenplein
Ma. 24-8 19.30-20.30 training Eikenplein
Wo. 26-8 ?? (Waarschijnlijk training in de Westlandhal)
Ma. 31-8 19.30-20.30 training Eikenplein
Wo. 2-9 ?? (waarschijnlijk training in de Westlandhal)
Zo. 6-9 Toernooi in Amersfoort (rijders: Vivienne, Meagan)
Ma 7-9 19.30-20.30 training Eikenplein
Wo. 9-9 Westlandhal
Ma. 14-9 19.30-20.30 training Eikenplein
Wo. 16-9 Westlandhal
Za. 19-9 Wedstrijd tegen Jump, 14.15 Westlandhal

[madtice]

Meiden U18 +Judith, Marion, Linda F, Marloes V zijn tweede geworden op een toernooi in Amersfoort. Allemaal 1e klasse regio en rayonteams, slechts 1 wedstrijd verloren tegen EBBC Den Bosch met 6 puntjes. Top! Helemaal trots! Foto's en verslag volgen z.s.m.!

Judith, Marion, Linda en Marloes, hartstikke bedankt voor het meespelen!

[madtice]

MEISJES U18+ WORDEN TWEEDE OP ZWAAR TOERNOOI

Net als de U14.1 en de U22 speelden de Westland Stars Meisjes U18 op het openingstoernooi in Amersfoort. Wij mochten op zondag opdraven. Bijna ging dat mis, omdat Vivienne (ziek), Stephany (werk), Nina (geen lid) en Janet (geen lid) niet konden en we met vijf speelsters eigenlijk zouden afzeggen. Gelukkig hielpen Linda Franke, ondanks een totaal gebrek aan nachtrust, en Marloes Valstar, ondanks een date met Jens, ons uit de brand. Ook Judith en Marion (Juventus) werden de ochtend voor het toernooi nog bereid gevonden om af te reizen naar het verre Amersfoort. Kortom, we speelden met een MU18+ team.

Domineren tegen BV Hoofddorp
Van te voren leken de tegenstanders sterk. Allemaal minimaal 1e klasse regio of rayon. Bovendien was het afwachten hoe ons geïmproviseerde team het zou houden. Nou, dat bleek uitstekend te gaan. In de eerste wedstrijd werd BV Hoofddorp met groot verschil aan de kant gezet. Als in: 20-2. Het scoren kwam wat laat op gang, maar toen Lisanne eenmaal twee schotjes er in had liggen en de verdediging werd aangescherpt, liep het als een trein.

Revanche op Cady ‘73
De tweede tegenstander was Cady ’73, bekend van de competitie van voor de zomer. Toen verloren we met een punt of veertig verschil van het geduchte Capelse team. Een sterke tegenstander, dat bleek wel uit de 0-4 achterstand na vijf minuten spelen. Maar als je Linda Franke in je team hebt, weet je dat de punten uiteindelijk echt wel gaan komen. Ook al heeft ze totaal niet geslapen de nacht er voor. We herpakten ons op een gegeven moment goed en wonnen alsnog vrij eenvoudig pot. Een prachtige revanche, uiteraard! Hopelijk weten we dat volgende week te herhalen tijdens het bekertoernooi, waar we ook tegen Cady ’73 moeten spelen.

De kraker tegen EBBC Den Bosch
Daarna stond de topper tegen EBBC Den Bosch op het programma. De sterkste tegenstander uit de poule, aangezien ze rayon spelen. Ook hadden ze speelsters die al jarenlange ervaring hadden in de U20 eredivisie, dus absoluut een team van formaat. We kwamen vrij snel op achterstand, maar de Stars gaven niet op. Op welke manier er ook werd doorgewisseld, de Stars zwakten weinig tot niet af. Ilona stond steeds beter haar positie in te nemen, Meagan ging als een beest tekeer in de verdediging en ook Kelly liet zien al over de nodige basketballintelligentie te beschikken met enkele slimme passjes. Dat resulteerde onder de constante aanvuring van de felle Judith en Marion uiteindelijk in een schitterende comeback. Helaas kwamen we net te kort en verloren we met 31-25. Maar weggeveegd werden we niet tegen deze sterke tegenstander. Integendeel, het was een absolute kraker, waarin we de pech hadden dat de scheidsrechters onder de indruk waren van het pak van de coach van de tegenstander.

Een wedstrijd op het juiste moment beslissen
De laatste wedstrijd was tegen het thuis spelende Crackerjacks. Ook een tegenstander waarbij het lang spannend bleef. Candy startte uitstekend als guard en wist, zoals het hoort bij een guard, het tempo te bepalen. Ook Marloes, die al de hele dag goede acties inside maakte, maar de pech had dat de scheidsrechter fouten niet toekende of dat de bal er net niet in wilde, maakte een sterke actie af. Uiteindelijk wisten we in de slotminuten een kleine voorsprong te pakken en speelden we het als team zeer professioneel uit: bal rondpassen, de tijd nemen met het wisselen, fel in de verdediging en rustig in de aanval. Daarmee stelden we de tweede plek veilig.

Al met al een uitstekend toernooi!
Natuurlijk hebben we veel te danken aan de ervaring en de kwaliteit van Linda, Marloes, Judith en Marion, die ons enorm uit de brand hebben geholpen. Maar ook onze eigen Meagan, Lisanne, Candy, Kelly en Ilona stonden op niveau te spelen. Duidelijk is dat de MU18 beter aan het worden zijn, willen leren en steeds slimmer gaan spelen. Er is een toernooi neergezet waar we trots op kunnen en moeten zijn. Een tweede plek met zulke sterke tegenstanders in de poule bewijst dat de potentie die we hebben er steeds meer uit komt.

Invallers, nogmaals bedankt. Vader van Meagan bedankt voor het rijden en de foto’s (die nog volgen) en Bartjan bedankt voor het heen en weer rijden om Marion en Judith mee te laten spelen! Zo blijkt maar weer dat een team en een vereniging beter wordt als we ons willen inzetten voor elkaar. En dat is altijd mooi om te zien…

Bekercompetitie
Volgend weekend spelen de MU18 (in eigen formatie) de kwalificatieronde van de bekercompetitie. Bij de beste vier eindigen betekent kwalificatie voor de halve finales in april, dus er zal alles op alles worden gezet om die kwalificatie af te dwingen. Voor eventuele fans en toeschouwers, we spelen vier wedstrijden in Capelle aan den IJssel.

[madtice]

En hier de foto's (met dank aan de vader van Meagan)

[FaasdeBaas]

Dik, maaiden!

[madtice]

Hier de tweede lading foto's (eigenlijk de eerste )

[madtice]

Het laatste wedstrijdschema, inclusief alle wijzigingen, staan op onze eigen teamsite:

http://teamers.nl/home.asp?s=0DE8E635-A ... FA1F0EE07C

[madtice]

MU18 verliezen alle wedstrijden op zwaar bekertoernooi. We waren als laagst geklasseerde ploeg ingeschreven, maar wisten de eerste wedstrijd bijna te winnen. Daarna sloegen blessures en foutenlast toe tijdens wedstrijden, zodat we de laatste twee wedstrijden uitspeelden met 3 en met 4 speelsters in het veld. Niet echt een succes. Toch hard gebikkeld door de meiden, gaven nooit open en hebben geen moment hun koppie laten hangen. Mooie dingen gezien, speelsters zijn gegroeid en het belooft veel voor dit seizoen!

[madtice]

Westland Stars MU18 bewijzen heldinnen te zijn

Een heldin is iemand die door gaat waar anderen opgeven. Iemand die volhoudt wanneer anderen stoppen. Iemand die haar eigen grenzen verlegt en net vijf stappen verder loopt dan ze eigenlijk zou willen. Afgelopen zaterdag hebben de MU18 van de Westland Stars bewezen heldinnen te zijn. Alle wedstrijden werden verloren, maar mentaal werd er enorm veel gewonnen. De zware test werd met glans doorstaan.

De absolute underdog
Met een incompleet team reisden we naar Capelle a/d IJssel. Lisanne, Meagan, Vivienne, Stephany, Ilona en Nina moesten het gaan doen. Vier wedstrijden tegen teams die stuk voor stuk hoger zijn geklasseerd. De tegenstanders waren grote namen van gerenommeerde clubs. In de Schelft stonden B.O.B., Oegstgeest, Cady ’73 en Rowic ons op te wachten voor vier slopende wedstrijden van 6 x 4 minuten zuivere speeltijd. We waren niet alleen het laagst spelende team, we waren ook het team met de minste speelsters, aangezien de andere teams allemaal over vier of meer reservespeelsters konden beslissen.

De comeback tegen B.O.B.
Maar de Westland Stars hielden hun hoofd omhoog. Dat bleek al tijdens de eerste wedstrijd tegen B.O.B. uit Oud-Beijerland. Brutaal namen de Westlandsen de voorsprong, dankzij scores van Vivienne en Stephany. Die tendens werd het tweede kwart doorgezet, hoewel B.O.B. voor rust de leiding overnam. 12-13. Na rust verloren we even onze concentratie. Logisch, maar dodelijk tegen een eerste klasser. Onmiddellijk liep B.O.B. uit naar een 14-23 voorsprong. Gaven de MU18 toen op? Natuurlijk niet. In het vierde kwart werd er geknokt en lieten we zien hoe sterk we mentaal waren. Met twee driepunters van Lisanne kwamen we terug tot twee punten verschil. Helaas was de slotminuut voor B.O.B. en werd er verloren met 21-25. Maar wat een wedstrijd! Wat een comeback! En vooral ook wat een geweldig spel!

De eerste punten van Nina tegen Cady ‘73
Na twee uur rusten mochten we het opnemen tegen Cady ’73, inmiddels een bekende tegenstanders. Met behulp van hun snelle bankspeelsters wisten ze onze verdediging goed te omzeilen. Door gebrek aan ervaring waren we meestal net een stapje te laat, maar aan de inzet lag het niet. Hoewel er met 45-16 verloren werd, eindigde het vierde kwart met 8-8. Dat laat opnieuw een stuk veerbaarheid zien, want inmiddels begon de vermoeidheid en de pijntjes absoluut toe te slaan. Ook schitterend was de aanvallende rebound en slimme score van rookie Nina, die vandaag debuteerde op het zware toernooi voor de Westland Stars.

De Hel van Rowic
De derde wedstrijd werd een absolute slijtageslag. Hoewel we na twee minuten op 4-4 stonden tegen Rowic, ging het hard met de fouten. Nog voor rust viel Lisanne uit met vier fouten. Nog vijf speelsters over. Vlak na rust viel Vivienne uit, ook met vier fouten. Nog vier speelsters over. Vervolgens ging de uitstekend spelende Stephany, die zowel op de guard als op de forward voor veel dreiging zorgde, voor de tweede keer tijdens de wedstrijd hard door haar enkel. In het veld stonden alleen nog Meagan, Ilona en Nina, tegenover de goed geoliede basketballmachine uit Dordrecht. Met twee relatief nieuwe speelsters en een geblesseerde Meagan kon geen goede wil Rowic meer tegen houden. Na het derde kwart stond het 11-39 en werd besloten de wedstrijd te stoppen. Maar ondanks de tranen, ondanks de pijn, ondanks dat we met maar drie speelsters over waren, was er vechtlust bij het hele team. Er werd geknokt voor elke centimeter en gevochten voor elke bal, ondanks de flinke achterstand en het uitvallen van speelsters.

Het sensationele tweede kwart tegen Oegstgeest
Gelijk na de wedstrijd tegen Rowic moesten we aantreden tegen Oegstgeest, het sterkste team van het toernooi. Stephany was definitief uitgeschakeld met een enkelblessure, Meagan besloot door te spelen, ondanks pijn in haar schouder en arm, zodat we met vijf speelsters begonnen. Vanwege de mentale klap van de wedstrijd tegen Rowic lieten we ons het eerste kwart overbluffen. Oegstgeest liep uit naar 0-16. Maar er werd nog steeds gestreden door de Westlanders. Meagan was tijdelijk uitgevallen, maar kwam weer terug. En toen ontplofte Ilona. Drie blocks op rij, waarbij ze één keer een weg sprintende guard van Oegstgeest inhaalde en van achter blockte. Tevens wist ze drie keer te scoren in het tweede kwart. Omdat Oegstgeest slechts twee keer tot scoren kwam, wonnen we het tweede kwart met 6-4. Ondanks het feit dat we een gedeelte met vier speelsters in het veld stonden. Maar de rust bij guard Lisanne, de verdedigende rebounds van Nina (ze had er ongeveer vier per minuut), het feit dat Vivienne op elke losse bal dook en de energieke impuls van Ilona zorgde er gewoon voor dat we mee konden komen met het sterke team uit Oegstgeest. De tweede helft, waarin Meagan helemaal niet meer meespeelde, was verder een formaliteit. We knokten nog steeds, maar de kracht was er uit. Oegstgeest won uiteindelijk met 8-46, maar op mentaal vlak waren wij de kampioen.

Trots zijn op verlies
Ik ben nog nooit zo trots geweest op een team dat vier keer achter elkaar verloor. Het gaat niet om het verliezen, het gaat er om hoe je verliest. Dit team heeft bewezen met het hoofd omhoog te kunnen verliezen. Om alles te geven, ook als het tegen zit. Om niet gefrustreerd te raken met elkaar, maar te blijven knokken en elkaar alles te gunnen. En daarom zijn dit heldinnen.

De heldinnen
Stephany: liet zien hoe goed ze kan spelen. Bleef snijden, zorgde constant voor dreiging vanaf de forwardpositie en stond ook als guard haar mannetje. Gaf verdedigend niet op en ging pas van het veld toen haar enkel haar dwong.
Vivienne: Nog nauwelijks aan trainen toegekomen vanwege een keelontsteking en dan gelijk de meeste speelminuten maken. Bleef rennen, bleef knokken en lag onmiddellijk op elke losse bal. Was aanvallend dreigend en verdedigend een plaag voor de tegenstander.
Lisanne: Toonde rust als guard. Maakte goede beslissingen, over het algemeen, en liet zien een team te kunnen leiden. Pakte ook haar puntjes en natuurlijk driepunters weer mee.
Meagan: Tegen Cady ’73 Vrouw van de Wedstrijd. Kreeg zelfs een double team, afgeroepen door de coach, omdat ze door één verdediger niet af te stoppen was. Ondanks de pijn in haar rechterarm bleef Meagan strijden en stapte ze pas in de laatste wedstrijd van het veld, toen het echt niet meer ging.
Ilona: De speelster die tijdens de afgelopen twee toernooien het meest gegroeid is. Dat bleek wel in de laatste wedstrijd tegen Oegstgeest. Brutaal genoeg om zelfs de bal op te dribbelen, een spindribbel er in te verwerken en over de middellijn rustig het balletje weer door te passen. Tegen een full court press. Rebounds, scores, bloks, Ilona gaat uitgroeien tot een uitstekende center.
Nina: Wat een zwaar debuut voor de nieuweling. Zo vaak gebeurt het niet dat je als nieuwe speelster met maar twee anderen in het veld staan. Ondanks kapotte knieën (vanwege het achter een bal aan duiken op het Eikenpleintje) bleef ze gaan, luisterde ze geduldig naar de overload aan informatie die we haar gaven en gaf ze alles in het veld. Niet klagen, gewoon werken. Een mentaliteit die past bij dit team. Een toppertje in spe!

De helden
Martijn en Stefan waren mee om te fluiten en tafelen. Heel erg bedankt, want zonder jullie was dit toernooi niet mogelijk. Niet alleen voor het fluiten en tafelen, maar ook voor de hulp bij het coachen, het bieden van troost waar nodig en natuurlijk de gezelligheid. Ook de moeder van Nina bedankt voor het op het laatste moment brengen van het team. Namens het hele team bedankt!

Volgende week de eerste thuiswedstrijd voor de competitie tegen Jump uit Noordwijkerhout. Geïnteresseerden, familie, kennissen en fans zijn vanaf 14.15 welkom in de Westlandhal!

[madtice]

MU18 laten vooruitgang zien

Het is momenteel niet makkelijk om te spelen in de MU18. In een poule met maar vier teams kom je de sterke tegenstanders vaak tegen en bovendien zijn er sinds de start van het seizoen maar liefst drie nieuwe speelsters bij, die ook uit mogen komen in de U14 en U16. Bovendien kampt het team met een aantal blessures bij de meer ervaren speelsters.

Maar met excuses zijn nog nooit wedstrijden gewonnen.

Stuk voor stuk zijn de speelsters van de MU18 mentaal sterk. Elke wedstrijd wordt geknokt van de eerste tot de laatste minuut. Aan inzet geen gebrek, ongeacht de stand op het scorebord. Kunnen verliezen zonder het koppie te laten hangen is emotioneel en mentaal geen makkelijke opgave, maar de Westland Stars MU18 blijven ten strijde te trekken. Hoewel het basketball nog op vele punten verbeterd moet worden, bestaat het team uit vechters met het hart en de ziel op de juiste plaats.

Dat bleek ook afgelopen zaterdag in Noordwijk tegen MSV. Een goed team, dat uit slechts zes speelsters bestaat, maar al wel langere tijd op samen speelt. De Stars maakten de reis met Vivienne, Candy, Ilona, Meagan, Stephany, Sally, Nina en Janet. Lisanne was ook mee, maar mocht vanwege een oorontsteking niet spelen.

Het eerste kwart was meteen het beslissende kwart. De Stars moesten hun draai vinden op het grote veld en MSV kenden de baskets goed. In de zesde minuut opende Candy de score en stond het 6-2 voor de Noordwijkers, maar die wisten daarna een run te starten. Na twee goede inside scores van Ilona was de stand na het eerste kwart 20-6.

Na de nadruk op het rebounden, het feller verdedigen en het blijven passen in de aanval gelegd te hebben, ging het de rest van de wedstrijd een stuk beter. Het tweede kwart werd met 8 – 8 gelijkgespeeld, het derde kwart was het 15 – 14 voor MSV en het vierde kwart 11 – 10. Minieme verschillen dus. Dat kwam omdat de MU18 binnen hun mogelijkheden prima kunnen uitvoeren wat we afspreken in time-outs en tussen de kwarten in. Iedereen blijft werken, er is veel teamspel en er wordt verdedigd op het scherpst van de snede.

Met een einduitslag van 54 – 38 konden de MU18 met opgeheven hoofd de Northgohal verlaten.

Beukel

Scores/Fouten:

Vivienne, 10 pt, 0 ft, staat altijd klaar en knalt er zonder medelijden keihard in
Candy, 16 pt, 3 ft, brengt rust, geeft leiding en weet de basket te vinden
Stephany, 2 pt, 0 ft, uitstekend het teamspel begeleid als guard en forward
Ilona, 10 pt, 1 ft, nu al niet meer te stoppen, laat staan als ze meer ervaring krijgt
Meagan, 0 pt, 4 ft, houdt alles tegen in de verdediging
Nina, 2 pt, 0 ft, loopt letterlijk haar voeten kapot en grijpt een hoop rebounds uit de lucht
Sally, 0 pt, 1 ft, begint het spelletje steeds meer door te krijgen
Janet, 0 pt, 0 ft, heeft de pech dat steals en assists niet op de sheet staan, want speelde een uitstekende wedstrijd
Lisanne, geblesseerd
Kelly, geblesseerd
Zhanee, nog geen lid